سلام:

قابل توجه اونهايي كه ...

اين شعر رو خودم گفتم  يعني اينكه از سروده هاي سر كار خانم روناك خفنه ( خود خودم ) ازم هم نخند ين

اميد وارم كه خوششتون بياد حالااااااااااااااا اگه نياد هم زياد مهم نيستش

نه بابا شوخي كردم دوست دارم نظرتون رو د ر مورد شعرم بگين البته خيلي زياد شعر گفتم فرستادم ارشاد

واسه مجوز تا واسه آ لبوم بعدي داداشم آماده باشه كه ديگه بيچاره نخواد پول شاعرشو بفرسته جاي د ور

راستي خوب قضاوت كنيد بي انصافي نكنيد چون تازه كارم

بعضي از دوستان از حرفهاي من و مطلب ها خوششون نمي ياد خوب اصلا" مهم نيست نظر رو واسه همين

گذاشتن د يگه وبلا گ من همين طوريه و حتي ا گه فقط يك نفر باشه كه از مطلب هاي من خوشش بياد

كوتاهي نمي كنم و واسه همون حتي يك نفر مينويسم .

راستي لي لي جون به خواهر گلت هم ( رزا جون ) تبريك ميگم كه به جمع وبلاگ نويس ها اضافه شد .

قربون شما( روناك خانم خفن )

" عشق موند گار "

گفتي ستاره موند ني است اما اونم گذاشت و رفت

گفتي پرنده خوند نيست اما اونم صداشو بست

گفتي كه روي تن تو سردي كه معنا نداره

د يدي حالا جاي گرما زمستون رو تنم نشست

گفتي يه روز تو به بهار الهي كه تموم نشي

چي شد كه ارتباط تو يك دفعه از بهار گسست

گفتي يه روز كه مي خوامت گفتم كه اين حر فها چيه

دور از کاخهای با شکوه شهر در گوشه ای از بیابان خشک و بی گیاه دیوارهای غمزده ای  نمایان بود

غروب بود،غروبی غمگین،غروبی دردناک،غروبی پر ماجرا،غروبی که دیده عاشقی را برای

ابد بر برهم نهاد و دفتر زندگی پرماجرایش را برای همیشه بست.

جثه لاغر و رنجوری روی دستهای لرزان دخترکی که با اشکش شستشو یافت بگورستان

نزدیک می شد.

گوری تنگ و تاریک آغوش گشاده تا عاشقی را در بر گیرد و معشوقه اش را گریان بیند.

دستها به درون گور فرو رفت اندام را با سوز و گداز ازیر خروارها خاک پنهان کرد.

لحظه ها  ،روزها،هفته ها می گذشت و معشوقه بی نوا بر کنار مزارعاشق از دست رفته اش

چنین می سرود:

بخاک افتاده ام،سوگند بعشق پاکمان و به خاظرات گدشته مان و مقدسترین کلمات که همانا

عشق می باشد.

بعد از تو به دیگری دل نخواهم سپرد،دستهایم گرمی دست دیگری را احساس نخواهد کرد

دیدگانم نگاه هر بیننده ای را نمی پذیرد و اندامم تا زمانیکه لبانم به ثنای تو سخن گوید

و چشمانم در مرگ تو اشک ریزد و دستهایم شاخه های گل میخکی را به گورت اهدا کند.

                   (( دل جز ره عشق تو نپوید هرگز

                                                              جز محنت و درد تو نجوید هرگز

                   صحرای دلم عشق تو شورستان کرد

                                                             تا مهر کسی در آن نروید هرگز))